ღفـــانــــوس عــــشــقღ
باد می وزد...می توانی در مقابلش دیواری بسازی ... یا یک آسیاب بادی...!
كاش در دهكده عشق فراواني بود توي بازار صداقت كمي ارزاني يود كاش اگر گاه كمي لطف به هم ميكرديم مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود كاش به حرمت دلهاي مسافر هر شب روي شفاف تزين خاطره مهماني بود كاش دريا كمي از درد خودش كم مي كرد قرض مي داد به ما هرچه پريشاني بود كاش به تشنگي پونه كه پاسخ داديم رنگ رفتار من و لحن تو انساني بود مثل حافظ كه پر از معجزه و الهامست كاش رنگ شب ما هم كمي عرفاني بود چه قدر شعر نوشتيم براي باران غافل از آن دل ديوانه كه باراني بود كاش سهراب نمي رفت به اين زودي ها دل پر از صحبت اين شاعر كاشاني بود كاش دل ها پر افسانه ي نيما مي شد و به يادش همه شب ماه چراغاني بود كاش اسم همه دختركان اينجا نام گلهاي پر از شبنم ايراني بود كاش چشمان پر از پرسش مردم كمتر غرق اين زندگي سنگي و سيماني بود كاش دنياي دل ما شبي از اين شبها غرق هر چيز كه مي خواهي و مي داني بود دل اگر رفت شبي كاش دعايي بكنيم راز اين شعر همين مصرع پاياني بود غنچه از خواب پرید و گلی تازه به دنیا آمد... خار خندید و به او گفت:سلام...وجوابی نشنید خار رنجید ولی هیچ نگفت... ساعتی چند گذشت...گل چه زیبا شده بود... دست بی رحمی آمد نزدیک...گل سراسیمه ز وحشت افسرد لیک آن خار در آن دست خزید... و گل از مرگ رهید... صبح فردا که رسید...خار با شبنمی از خواب پرید... گل صمیمانه به او گفت سلام...!
| Design By : Night Skin |
برگ هایی که جدا شده و در تندبادی دل به تنهایی و جدایی می سپارند. در این میان گاه دیدن
تک درختانی که با برگ هایی قرمز و نارنجی متفاوت جلوه می کنند، خاطره انگیز می شود و
تصویری دیگر از زندگی در ذهن نقش می بندد.از طبیعت می شود آموخت. می شود یاد گرفت
که در ناگریزهای زندگی و تن سپردن به امواج سختی ها باید صبورانه ادامه داد و تسلیم زردی ها
نشد. حتی می توان در این لحظات دگرگون زندگی کرد...ღ
